Χέιζελ: Η μνήμη δεν μπαίνει σε καραντίνα

Read More

Το σπίτι-ατελιέ που κλέβει τις εντυπώσεις

Read More

Μια σπάνια φωτογραφία με φιλάθλους να φοράνε μάσκες κορονοϊού στην πανδημία του 1918

Read More

Σπάνια αυτοκίνητα-θησαυροί σαπίζουν παρατημένα

Read More

Tον έλεγαν George Floyd και δολοφονήθηκε από αστυνομικό στις ΗΠΑ μέρα μεσημέρι

Read More

Conseil d'État : «ΝΟ» στη χρήση drones για την εποπτεία των μέτρων ασφαλείας

Να σταματήσει άμεσα τη χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών στο Παρίσι για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης των πολιτών με τα πρωτόκολλα ασφαλείας κατά την άρση του lockdown κάλεσε την κυβέρνηση το γαλλικό Συμβούλιο της Επικρατείας, λόγω της απουσίας νομικού πλαισίου για τη χρήση αυτών των τεχνολογικών συσκευών.

Για το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο της Γαλλίας, η χρήση υπό αυτές συνθήκες αυτών των πτητικών μέσων «συνιστά μια σοβαρή και προφανώς παράνομη παραβίαση του δικαιώματος στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής». Το Συμβούλιο της Επικρατείας υπογραμμίζει τους «κινδύνους για μία χρήση που αντιβαίνει στους κανόνες για την προστασία των προσωπικών δεδομένων».

Το Συμβούλιο της Επικρατείας εξέτασε την προσφυγή που κατέθεσαν η Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (LDH) και η οργάνωσης για την προάσπιση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών που σχετίζονται με το Διαδίκτυο La Quadrature du Net («Ο Τετραγωνισμός του Δικτύου»).

Κατά τη διάρκεια της ακροματικής συνεδρίασης την περασμένη Παρασκευή, υπήρξε έντονος διάλογος σχετικά με τη δυνατότητα που προσφέρουν αυτά τα πτητικά μέσα για να αναγνωρίζονται οι άνθρωποι που βιντεοσκοπούνται σε δημόσιους χώρους.

Για το υπουργείο Εσωτερικών και την αστυνομία του Παρισιού, η ταυτοποίηση προσώπων αυτή καθαυτή δεν αποτελεί τον επιδιωκόμενο στόχο: όπως εξήγησαν, τα drones καθιστούν δυνατόν να εντοπίζονται μη επιτρεπόμενες συναθροίσεις, ώστε να αναπτύσσονται δυνάμεις ασφαλείας και να τις διαλύουν.

Το διοικητικό δικαστήριο, όμως, χωρίς να αμφισβητεί τα επιχειρήματα των αρχών, έλαβε την απόφασή του με βάση την κατεξοχήν ικανότητα αυτών των μη επανδρωμένων πτητικών μέσων να ταυτοποιούν τους πολίτες, και ως εκ τούτου τον κίνδυνο που εγκυμονείται για κακή χρήση της.

Για το δικαστήριο, προκειμένου να καταστεί δυνατή η χρήση αυτών των μέσων, θα χρειαζόταν είτε ένα διάταγμα, που να ρυθμίζει τη χρήση τους, είτε να διαθέτουν τα μη επανδρωμένα πτητικά μέσα που χρησιμοποιούνται από την Αστυνομία του Παρισιού τέτοιον εξοπλισμό που θα καθιστούν αδύνατο τον εντοπισμό των ανθρώπων που βιντεοσκοπούνται.

Ο δικηγόρος της LDH Πατρίς Σπινοζί χαιρέτισε «τη βούληση του Συμβουλίου της Επικρατείας να δείξει την προσήλωσή του στις θεμελιώδεις ελευθερίες». «Δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι αυτή η απόφαση δεν πρόκειται να εφαρμοσθεί και σε ολόκληρη τη γαλλική επικράτεια», επειδή δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο για τη χρήση αυτών των μέσων εξήγησε ο ίδιος, μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Ενός λεπτού σιγή για τους ανθρώπους της τέχνης και της δημιουργίας που έφυγαν από κορονοϊό

Με μια λίστα που μεγαλώνει καθημερινά, ο κόσμος της τέχνης θρηνεί τα θύματα του κορονοϊού σε όλο τον κόσμο. Σχεδιαστές, σεφ, μουσικοί, ηθοποιοί, συγγραφείς, κυρίως μεγάλης ηλικίας απαρτίζουν τη λίστα των θυμάτων της πανδημίας του κορονοϊού που χτυπά «αλύπητα» κυρίως τις ευπαθείς ομάδες πληθυσμού. Ποτέ άλλοτε ο κόσμος της τέχνης δε θρήνησε τόσα πολλά μέλη του σε τόσο μικρό διάστημα.

Στις 23 Μαρτίου πέθανε από πνευμονία ως επιπλοκή του κορονοϊού η Λουτσία Μποζέ, σε ηλικία 89 ετών. Η Ιταλίδα ηθοποιός και πρωταγωνίστρια των ταινιών του Λουκίνο Βισκόντι και του Μικελάντζελο Αντονιόνι ζούσε στην Ισπανία και την είδηση του θανάτου της έκανε γνωστή ο τραγουδιστής και ηθοποιός – γιος της Μιγκέλ Μποζέ, γράφοντας ότι η μητέρα του «Βρίσκεται ήδη στο καλύτερο μέρος που υπάρχει». Στη δεκαετία του ’50 η Μποζέ εγκατέλειψε προσωρινά τον κινηματογράφο για να παντρευτεί τον Ισπανό, γνωστό ταυρομάχο Λουίς Μιγκέλ Ντομινγκίν, με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά, ενώ στη δεκαετία του ’70 μετά το διαζύγιό της επέστρεψε στο σινεμά και συνεργάσθηκε, μεταξύ των άλλων, με τους αδελφούς Ταβιάνι, τον Φεντερίκο Φελίνι, τον Φραντσέσκο Ρόζι και τον Φερζάν Όζπετεκ.

Λουτσία Μποζέ

Στις 24 Μαρτίου πέθανε από επιπλοκές της νόσου στο Παρίσι, ο Μανού Ντιμπάνγκο, θρυλικός μουσικός της τζαζ, συνθέτης και δεξιοτέχνης του σαξοφώνου ο οποίος νοσηλευόταν σε νοσοκομείο του Παρισιού. Ο αφρικανικής καταγωγής μουσικός πέθανε σε ηλικία 86 ετών. Ο Μάνου Ντιμπάνγκο γεννήθηκε στο Καμερούν το 1933, έγινε γνωστός για τον συνδυασμό φανκ και τζαζ στοιχείων στις συνθέσεις του, ενώ το πιο γνωστό του τραγούδι ήταν το Soul Makossa. Η είδηση του θανάτου του ανακοινώθηκε στην προσωπική του σελίδα στο Facebook και η τελετή της κηδείας του ήταν αυστηρά ιδιωτική, ενώ οι θαυμαστές του έστειλαν τα συλλυπητήρια τους μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Μια επιμνημόσυνη δέηση θα γίνει «όταν αυτό είναι δυνατόν».

Στις 24 Μαρτίου άφησε την τελευταία του πνοή ένας από τους σπουδαιότερους συγγραφείς της παγκόσμιας σύγχρονης δραματουργίας, ο «βάρδος του αμερικανικού θεάτρου» Τέρενς ΜακΝάλι. Ήταν 81 ετών και κατέληξε στη Φλόριντα με τον κορονοϊό να έχει τσακίσει το κλονισμένο αναπνευστικό του σύστημα. Συγγραφέας του «Κόρπους Κρίστι» και του «Η Φράνκι και Τζόνι στο φεγγαρόφωτο» , τιμήθηκε με το βραβείο Τόνι 4 φορές, ενώ η μεγάλη του θεατρική επιτυχία “Master Class”, παίζεται αδιαλείπτως σε όλο τον κόσμο. Ο Μιχάλης Κακογιάννης ήταν ο πρώτος που σκηνοθέτησε έργο του στο Μπρόντγουεϊ, όταν ήταν 25 ετών, το “And Things That Go Bump in the Night”. Ο ΜακΝάλι σε μια καριέρα 60 ετών μίλησε ανοιχτά και τολμηρά για ζητήματα όπως η ομοφυλοφιλία, ο έρωτας και οι ανθρώπινες σχέσεις που αποτελούσαν πάντα το βασικό καμβά του έργου του.

Τέρενς ΜακΝάλι

Την 1η Απριλίου ο κόσμος της μουσικής θρήνησε δυο διάσημα μέλη της τζαζ τον κιθαρίστα Τζον Πολ (Μπάκι) Πιτσαρέλι που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 94 ετών και τον πιανίστα Έλις Μαρσάλις τζούνιορ σε ηλικία 85 ετών. Ο Πιτσαρέλι συνεργάστηκε με σπουδαίους μουσικούς της εποχής του τον Benny Goodman, τον Stéphane Grappelli, και τον Antônio Carlos Jobim, ενώ επηρέασε άλλους όπως ο Django Reinhardt, ο Freddie Green, και ο George Van Eps.

Ο Έλις Μαρσάλις, ένας θρύλος της τζαζ της Νέας Ορλεάνης, πιανίστας που με το έργο του επηρέασε γενιές μουσικών, απέκτησε τέσσερα αγόρια, που ασχολήθηκαν όλοι με τη μουσική. Ο Γουίντον είναι τρομπετίστας, καλλιτεχνικός διευθυντής και διευθύνων σύμβουλος της Τζαζ στο Lincoln Center, ο Μπράνφορντ παίζει σαξόφωνο, ο Ντελφέγιο παίζει τρομπόνι και ο Τζέισον τύμπανα. Καθηγητής Νομικής του Χάρβαρντ έγραψε γι’ αυτόν: «Μπορούμε όλοι να θαυμάζουμε το απόλυτo θάρρος ενός ανθρώπου που πίστευε ότι μπορούσε να διδάξει στα μαύρα αγόρια του να είναι άριστα σε έναν κόσμο που απέρριπτε αυτήν την πιθανότητα και στη συνέχεια να τα παρακολουθεί να επαναπροσδιορίζουν τι σημαίνει αριστεία για πάντα».

Έλις Μαρσάλις

Την 1η Απριλίου πέθανε από την COVID-19, σε ηλικία 52 ετών ο  Άνταμ Σλέσινγκερ, τραγουδιστής του αμερικανικού συγκροτήματος της ροκ Fountains of Wayne. Είχε βρεθεί θετικός στον κορονοϊό και νοσηλευόταν για μια εβδομάδα. Ο τραγουδιστής των Fountains of Wayne, έγραφε, επίσης, και ερμήνευσε τραγούδια για το συγκρότημα Ivy και κέρδισε υποψηφιότητες για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα για το τραγούδι των τίτλων στην ταινία του 1996 “That Thing That You Do”, που σκηνοθέτησε ο Τομ Χανκς. Επιπλέον, συνεργάστηκε για τα τραγούδια της σειράς «Crazy Ex-Girlfriend» του CW, κερδίζοντας Emmy το 2019.

Ο Έντι Λαρτζ, διάσημος Βρετανός κωμικός ηθοποιός πέθανε στις 2 Απριλίου σε ηλικία 78 ετών. Κόλλησε κορονοϊό ενώ νοσηλευόταν εξαιτίας καρδιακής ανεπάρκειας και όπως έγραψε ο γιος του «η καρδιά του δυστυχώς δεν ήταν αρκετά δυνατή για να το αντέξει». Το πραγματικό του όνομα ήταν Έντουαρντ Χιου ΜακΓκίνις, γεννήθηκε στη Γλασκώβη και έγινε γνωστός από τη συνεργασία του με τον Σιντ Λιτλ, η οποία ξεκίνησε το 1971 και διήρκεσε πέντε δεκαετίες. «Ο μπαμπάς πάλεψε γενναία αρκετό καιρό. Λόγω της φοβερής αυτής επιδημίας δεν μπορέσαμε να τον επισκεφθούμε στο νοσοκομείο αλλά όλη η οικογένεια και στενοί φίλοι του μιλούσαμε καθημερινά», έγραψε ο γιος του. Την ίδια μέρα έφυγε από τη ζωή η Αμερικανίδα ηθοποιός και συγγραφέας Πατρίσια Μπόσγουορθ, σε ηλικία 86 ετών. Είχε γράψει τις βιογραφίες των Μάρλον Μπράντο, Τζέιν Φόντα και Μοντγκόμερι Κλιφτ.

Στις 3 Απριλίου πέθανε ο Σέρτζιο Ρόσι, ο διάσημος Ιταλός υποδηματοποιός, σε ηλικία 84 ετών. Ο εμβληματικός σχεδιαστής παπουτσιών, ο οποίος ίδρυσε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα brand της Ιταλίας το 1968, πέθανε από επιπλοκές του κορονοϊού, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ιταλικού Τύπου. Ο Σέρτζιο Ρόσι νοσηλευόταν σε νοσοκομείο της Τσεζένα για κάποιες μέρες και η κατάσταση της υγείας του ξαφνικά επιδεινώθηκε. Τη δεκαετία του ’60 ο Σέρτζιο Ρόσι άρχισε να δημιουργεί τα πρώτα γυναικεία υποδήματα πολυτελείας, μαθαίνοντας την τέχνη του υποδηματοποιού από τον πατέρα του και στη συνέχεια άρχισε να τα εξάγει σε όλο τον κόσμο. Τα πρωτοποριακών σχεδίων υποδήματα του Rossi, όπως το περίφημο πέδιλο Opanca, ενέπνευσαν γενιές σχεδιαστών υποδημάτων.

Στις 4 Απριλίου πέθαναν από επιπλοκές του κορονοϊού ο Αμερικανός ηθοποιός Φόρεστ Κόμπτον, σε ηλικία 94 ετών και ο 68χρονος Αμερικανός ηθοποιός Τζέι Μπένεντικτ. Στις 5 Απριλίου πέθανε η Αμερικανίδα ηθοποιός Λι Φιέρο, γνωστή για τον ρόλο της στα «Σαγόνια του Καρχαρία, σε ηλικία 91 ετών.

Στις 7 Απριλίου πέθανε ο Αμερικανός τραγουδιστής και τραγουδοποιός Τζον Πράιν σε ηλικία 73 χρονών. Σύμφωνα με το περιοδικό Rolling Stone, ο θρύλος της country music πέθανε στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Vanderbilt του Nashville από επιπλοκές του κορονοϊού.

Μπρους Μάγερς

Στις 14 Απριλίου πέθανε  ο σπουδαίος Βρετανός ηθοποιός και σκηνοθέτης Μπρους Μάγερς πέθανε σε ηλικία 78 ετών από κορονοϊό. Υπήρξε στενός συνεργάτης του Πίτερ Μπρουκ για πάνω από τρεις δεκαετίες έχασε τη μάχη με τον φονικό ιό και άφησε την τελευταία του πνοή στο Παρίσι. Όπως ανακοίνωσε το Théâtre des Bouffes du Nord «Υπήρξε μια μοναδική προσωπικότητα του θεάτρου, ένας μοναδικός ηθοποιός για τον οποίο θρηνούμε σήμερα», ήταν τα λόγια του ιδρυτή του θεάτρου, του 95χρονου Πίτερ Μπρουκ.

Ο διάσημος σεφ της Νέας Υόρκης, ο σεφ του περίφημου Nougatine, Τζίζους Ρόμαν Μελέντες, πέθανε από κορονοϊό στις 14 Απριλίου σε ηλικία μόλις 49 χρονών. Ο Μελέντες εργάστηκε στο Nougatine για 20 χρόνια. Έφτασε στη Νέα Υόρκη από την πατρίδα του στο Μεξικό το 1994 και πήγε να εργαστεί στο εστιατόριο του Vongerichten περίπου έξι χρόνια αργότερα. Στις 20 Μαρτίου, άρχισε να βήχει. Στις 25 Μαρτίου, η οικογένειά του προσπάθησε να του κάνει εισαγωγή στο νοσοκομείο Queens General, αλλά τον έστειλαν σπίτι. Η κατάστασή του επιδεινώθηκε και τελικά στις 27 Μαρτίου εισήχθη στο νοσοκομείο. «Δεν μπορούσε να μιλήσει, δεν μπορούσε να αναπνεύσει, δεν μπορούσε να φάει, δεν μπορούσε να περπατήσει», είπε η κόρη του Yustin.

Λουίς Σεπούλβεδα

Στις 16 Απριλίου, πέθανε ο Χιλιανός συγγραφέας Λουίς Σεπούλβεδα, στην Ισπανία από επιπλοκές του κορονοϊού. Αγωνιστής κατά της χούντας της Χιλής εξορίστηκε και φυλακίστηκε, ενώ η ακτιβιστική του δράση δε σταμάτησε μέχρι το τέλος της ζωής του. Ο Σεπούλβεδα έχει γράψει τα μυθιστορήματά «Ο γέρος που διάβασε ιστορίες αγάπης» και «Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ’ ένα γλάρο να πετάει». Ο Σεπούλβεδα ήταν πολιτικός ακτιβιστής από πολύ νέος. Φυλακίστηκε από τον δικτάτορα Πινοσέτ και εξορίστηκε επί πολλά χρόνια.

Στις 17 Απριλίου πέθανε ο Γάλλος τραγουδιστής Κριστόφ, 74 ετών, ερμηνευτής των μεγάλων επιτυχιών “Aline”, “Mots Bleus” και “Oh! Mon Amour”, από επιπλοκές πνευμονικής νόσου, δήλωσε η σύζυγός του Βερονίκ Μπεβιλακά. Ο δημιουργός, συνθέτης και ερμηνευτής κατείχε μια μοναδική θέση στο γαλλικό τραγούδι. Ο Ντανιέλ Μπεβιλακά όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, είχε νοσηλευτεί και εισαχθεί σε μονάδα εντατικής θεραπείας στις 26 Μαρτίου σε νοσοκομείο του Παρισιού για εμφύσημα πριν μεταφερθεί στη Βρέστη, στη δυτική Γαλλία. «Ο Κριστόφ έφυγε. Παρά την αδιάκοπη αφοσίωση των γιατρών και των νοσηλευτών, οι δυνάμεις του τον εγκατέλειψαν», έγραψαν η σύζυγός του και η κόρη του Λουσί σε ανακοίνωση.

Κείμενο: Αργυρώ Μποζώνη

Πηγή : ελculture

Αλαν Σίρερ: «Τα μέτρα ελάφρυνσης δεν είναι για ομάδες που κερδίζουν εκατομμύρια»

Ο Αλαν Σίρερ καλεί τους θεσμικούς φορείς της Premier League να αφήσουν τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές να αποφασίσουν με ποιον τρόπο θα συνεισφέρουν στη μάχη κατά του κορωνοϊού.

Ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του θεσμού με 260 γκολ, τοποθετήθηκε στο θέμα μέσω της στήλης που διατηρεί στον ιστότοπο του BBC και «κατακεραύνωσε» τους συλλόγους που κάνουν χρήση κυβερνητικών μέτρων ανακούφισης, χωρίς στην πραγματικότητα να το έχουν ανάγκη.

«Είναι ντροπή κάποιοι σύλλογοι να προχωρούν σε αναστολή συμβάσεων των εργαζομένων, χωρίς πραγματικά να υπάρχει ανάγκη. Το μέτρο αυτό δεν θεσπίστηκε για να βοηθήσει επιχειρήσεις με κέρδη εκατομμυρίων τα τελευταία χρόνια. Αφορά μικρές εταιρείες που κινδυνεύουν να «βαρέσουν κανόνι» και οι υπάλληλοί τους να μείνουν στον δρόμο. Η Λίβερπουλ ήδη έκανε πίσω, όμως υπάρχουν κι άλλες ομάδες της Premiership που έχουν πάρει αυτή την απόφαση. Ίσως να είναι σωστό για τη Νόριτς ή για άλλες ομάδες που ενδεχομένως να δυσκολευτούν πολύ στην περίοδο της κρίσης, αλλά σίγουρα δεν είναι σωστό για τις αποκαλούμενες ‘μεγαλύτερες' ομάδες» έγραψε ο παλαίμαχος επιθετικός των Νιουκάστλ, Σαουθάμπτον και Μπλάκμπερν, αλλά και της Εθνικής ομάδας της Αγγλίας.

Όσον αφορά τους ποδοσφαιριστές και την πρόταση της διοργανώτριας αρχής για οριζόντια μείωση 30%, ο άλλοτε ηγέτης της Νιούκαστλ, της Μπλάκμπερν και της εθνικής Αγγλίας υποστήριξε:

«Οι παίκτες θέλουν να ξέρουν που πηγαίνουν τα χρήματά τους. Επίσης πρέπει όλοι να θυμόμαστε ότι δεν είναι όλοι εκατομμυριούχοι, παρόλα αυτά δέχονται γενικευμένη κριτική ως ένα σύνολο σούπερσταρ, είτε είναι, είτε όχι. Από τη δική μου εμπειρία, θεωρώ ότι όλοι θέλουν να βάλουν ένα λιθαράκι, ανεξάρτητα με την κατάσταση στην οποία βρίσκονται. Είμαι βέβαιος ότι τις προσεχείς εβδομάδες θα δείτε ποδοσφαιριστές να δωρίζουν εκατομμύρια, εκεί που πιστεύουν οι ίδιοι ότι είναι απαραίτητο και ήδη έχουμε δει τον Ντε Χέα, τον Ράσφορντ και τον Χέντερσον να εμπλέκονται σε φιλανθρωπίες».

Τέλος, συμφώνησε με την άποψη ότι το πρωτάθλημα πρέπει να ολοκληρωθεί με κάθε τρόπο και η διακοπή του αποτελεί έσχατη λύση. «Πάντως οφείλουμε να περιμένουμε μέχρι να γίνει ασφαλές το περιβάλλον. Δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά να περιμένουμε υπομονετικά, γιατί αυτή τη στιγμή όλοι μας απλώς εικάζουμε τι πρόκειται να συμβεί».

Τα Ιμαλάια είναι ορατά από περιοχές της Ινδίας για πρώτη φορά εδώ και 30 χρόνια

Η ατμοσφαιρική μόλυνση μειώθηκε, καθώς όλοι μένουν μέσα λόγω του κορονοϊού, με αποτέλεσμα κάποιοι Ινδοί να βλέπουν για πρώτη φορά από τα σπίτια τους τα Ιμαλάϊα.

Μία ολόκληρη γενιά Ινδών, που ζουν έως και 300 χιλιόμετρα μακριά από την ψηλότερη οροσειρά της γης, δεν είχαν αντικρίσει ποτέ τα Ιμαλάϊα και τώρα οι νεότεροι ανεβαίνουν στις ταράτσες τους για να απαθανατίσουν την εικόνα.

“Δεν έχω ξαναδεί τα Ιμαλάϊα από την ταράτσα του σπιτιού μου στη Τζαλαντάρ. Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα ήταν δυνατόν αυτό. Φαίνονται ξεκάθαρα οι επιπτώσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στη μητέρα γη. Δεν βλέπουμε μόνο τα χιονισμένα βουνά, αλλά και αστέρια τη νύχτα”, γράφει ο διάσημος Ινδός παίκτης του κρίκετ Χαρμπατζαν Σινκχ.

“Για πρώτη φορά φαίνονται βουνά από το σπίτι μας” γράφει άλλος ένας Ινδός στο Twitter.

Οι συνέπειες του κορωνοϊού στην πολιτική και κοινωνική ζωή

Η πανδημία θα αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί ο κόσμος. Θα φέρει νέους τρόπους συνεργασίας και συγκρούσεων. Ακόμη πιο θεμελιωδώς, η επιδημία θα επηρεάσει τις πιο βασικές κοινωνικές συναναστροφές. Αυτές οι αλλαγές θα κάνουν τον κόσμο περισσότερο επικίνδυνο – αλλά με τρόπο που είναι πιο περίπλοκος από ό,τι παρατηρούν οι περισσότεροι παρατηρητές.

* του Έρολ Ούσερ

Στον πολιτικό τομέα, νέες κατευθυντήριες θα ισχύσουν στη συνεργασία και τις διαφωνίες. Η διεθνής κοινότητα μοιράζεται ένα βαθύ σοκ, τέτοιο που είναι πιο προσωπικό από οποιαδήποτε παγκόσμια κρίση τα τελευταία 100 χρόνια. Η ιστορία και η λογική, υποστηρίζουν τον ισχυρισμό ότι σοβαρές κρίσεις προκαλούν ειρήνη.

Η Ιερά Συμμαχία σχηματίστηκε το 1815 ως αντίδραση στην καταστροφή που έφεραν οι Ναπολεόντειοι πόλεμοι. Ήταν ένα σπάνιο παράδειγμα συνεργασίας μεγάλων δυνάμεων – συμπεριλαμβανομένων εξουσιών με πολύ διαφορετικά εσωτερικών πολιτικά συστήματα. Τα Ηνωμένα Έθνη ιδρύθηκαν το 1945 μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Με την ελπίδα ότι αυτή η πανδημία δεν θα συγκριθεί σε ποσοστά θνησιμότητας με αυτά τα επεισόδια, σε κάθε περίπτωση θα προκαλέσει σοκ στο παγκόσμια σύστημα. Επίσης, ενώ οι ηγέτες είναι τώρα εσωστρεφείς, καθώς η κρίση γίνεται πιο σοβαρή, οι ελίτ πιθανότατα να αρχίσουν να ψάχνουν στο εξωτερικό για βοήθεια απλά και μόνο λόγω έλλειψης εναλλακτικών λύσεων. Τέλος, η πανδημία θα προκαλέσει υψηλού βαθμού συνεργασία στον τομέα της πολιτικής για την υγεία.

Αλλά παράλληλα με αυτές τις τάσεις θα προκύψουν νέες αιτίες συγκρούσεων. Μέχρι τώρα, η διεθνής κοινότητα δεν συνεργάζεται στην εξεύρεση λύσεων. Το το σύστημα είναι απροετοίμαστο για κάτι τέτοιο, καθώς και οι δύο υπερδυνάμεις είναι απασχολημένες.

Οι ΗΠΑ είναι σε περισυλλογή, ενώ η Κίνα βρίσκεται σε άνοδο αλλά δεν είναι ακόμη πρόθυμη να παράσχει δημόσια αγαθά. Η  πανδημία ενισχύει επίσης τα προηγούμενα και βαθύτατα αίτια συγκρούσεων. Η αποπαγκοσμιοποίηση ήταν ήδη σε εξέλιξη λόγω της έντασης μεταξύ ΗΠΑ-Κίνας.

Η παγκοσμιοποίηση είναι βασικός όρος τόσο για την ευημερία όσο και για την ειρήνη. Οι πρόσφατες εντάσεις μεταξύ Ουάσινγκτον και Πεκίνου οδήγησαν ήδη σε έναν διαχωρισμό σε τομείς της τεχνολογίας. Η πανδημία θα οδηγήσει σε περαιτέρω απομόνωση καθώς όλα τα έθνη θα πρέπει να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας εντός των συνόρων τους.

Τέλος, ο εθνικισμός και ο λαϊκισμός θα γίνουν ισχυρότεροι. Ο κορωνοϊός θα αυξήσει τη φτώχεια και την ανέχεια. Φτωχοί, θυμωμένοι  πληθυσμοί δημιουργούν γόνιμο έδαφος για τα λαϊκιστικά κινήματα.

Όσον αφορά την επίδραση της πανδημίας άμεσα στην κοινωνική αλληλεπίδραση, οι πυλώνες της κοινωνικής αλληλεπίδρασης θα δοκιμαστούν. Προσωρινά έχουν χαθεί. Δεν γίνονται συναντήσεις, ψηφοφορίες και συζητήσεις, λόγω επικινδυνότητας. Αυτό σημαίνει ότι  ακόμα και οι πιο βασικές μορφές πολιτικής είναι σε αναμονή, γεγονός που θα αποδυναμώσει όλα τα έθνη.

Η πολιτική ζωή, όπως και όλα τα άλλα, γίνεται εικονική. Και δουλεύει εκπληκτικά καλά. Διακομιστές και υπολογιστές είναι έτοιμοι για αυτό πρωτοφανή ζήτηση.

Αλλά το κόστος της εικονικής ζωής  είναι πολύ μεγάλο. Για τους διπλωμάτες, είναι πιο δύσκολο να παρακολουθήσουν μια συνάντηση και όλες οι αλληλεπιδράσεις είναι λιγότερο προσωπικές.

Οι διαρροές πληροφοριών είναι πλέον πιο πιθανές, καθώς τόσο οι κυβερνήσεις όσο και οι μη κρατικοί φορείς θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν τον τρόπο με τον οποίο ο κόσμος επικοινωνεί.

*O Έρολ Ούσερ γεννήθηκε το 1960 και μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε Οικονομικά και Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης. Το 1986 ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, ενώ το 1988 αποφοίτησε από τη Διεθνή Ακαδημία Διεύθυνσης Επιχειρήσεων της Ιαπωνίας.Έχει τιμηθεί με βραβεία από τα Ηνωμένα Έθνη καθώς και από την HELMEPA (Ελληνική Ένωση Προστασίας Θαλάσσιου Περιβάλλοντος), με το Βραβείο The Outstanding Young Persons of the World για τη συμβολή του στην προώθηση της παγκόσμιας ειρήνης, το Ευρωπαϊκό Βραβείο JCI ως ο Καλύτερος Πρόεδρος Επιχείρησης, το Χρυσό Μετάλλιο του Δήμου Αθηναίων και την Τιμητική Διάκριση της UNESCO, ενώ έχει λάβει πολλές ακόμη διακρίσεις στον κλάδο των επιχειρήσεων.

Γιουβάλ Νώε Χαράρι: Η τεχνητή νοημοσύνη ανοίγει τον δρόμο για ψηφιακές δικτατορίες

Η τεχνολογία, ιδίως οι δύο αιχμές της, η τεχνητή νοημοσύνη και η βιοτεχνολογία, μπορούν να διαβρώσουν τα θεμέλια της δημοκρατίας και να υποσκάψουν την ελευθερία και την ισότητα, ευνοώντας τη συγκέντρωση δύναμης στα χέρια μιας μικρής ελίτ, η οποία θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια σύγχρονη τυραννία, μια ψηφιακή δικτατορία.

Αυτό προειδοποιεί ο διάσημος ισραηλινός ιστορικός Γουβάλ Νώε Χαράρι, συγγραφέας των μπεστ-σέλερ (και στη χώρα μας) "Sapiens" και "Homo Deus", στο βιβλίο του «21 μαθήματα για τον 21ο αιώνα».

Ο Χαράρι θυμίζει ότι δεν υπάρχει τίποτε αναπόφευκτο και μη αναστρέψιμο στις σημερινές δημοκρατίες, οι οποίες, παρά τις επιτυχίες τους, αποτελούν ένα «ανοιγοκλείσιμο» του ματιού στον μακρύ ιστορικό χρόνο. Οι μοναρχίες, οι ολιγαρχίες και άλλες μορφές αυταρχικής διακυβέρνησης έχουν υπάρξει για πολύ περισσότερο καιρό -και συνεχίζουν να υπάρχουν σήμερα σε ουκ ολίγες χώρες.

Τα ιδανικά της ελευθερίας και της ισότητας είναι πολύ πιο ευάλωτα από ό,τι νομίζουμε, συνεπώς υπάρχει κίνδυνος να αποδειχθούν εφήμερα, κυρίως λόγω των νέων τεχνολογιών. Ήδη, όπως λέει, στη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα η φιλελεύθερη δημοκρατία φαίνεται να χάνει σταδιακά την αξιοπιστία της, καθώς «στριμώχνεται» το μεγάλο στήριγμά της, η μεσαία τάξη, ενώ παράλληλα σε αρκετές χώρες ο πολιτικός λόγος γίνεται ολοένα πιο διχαστικός, δημαγωγικός και αυταρχικός.

Εν μέρει αυτό οφείλεται στο ότι αλλάζει πλέον η τεχνολογία που έως τώρα στήριζε τη δημοκρατία. Οι νέες τεχνολογίες, όπως η τεχνητή νοημοσύνη και η βιοτεχνολογία, ευνοούν πια αντιδημοκρατικές επιλογές. Οι δύο αυτές τεχνολογίες από κοινού θα προκαλέσουν άνευ προηγουμένου αναστατώσεις στην ανθρώπινη κοινωνία, σε σημείο που η δημοκρατία και η ελεύθερη αγορά μπορεί να χάσουν το νόημά τους.

Σύμφωνα με τον Χαράρι, ο μέσος άνθρωπος αισθάνεται ολοένα λιγότερο -αντίθετα με το παρελθόν- ότι αποτελεί «τον ήρωα του μέλλοντος». Εν έτει 2018, κατακλύζεται πια από όρους (μηχανική μάθηση, γενετική μηχανική, blockchain κ.α.), που αισθάνεται ότι κατά βάση δεν τον αφορούν. 

Στον 20ό αιώνα οι μάζες εξεγέρθηκαν ενάντια στην εκμετάλλευση, ενώ σήμερα αισθάνονται μάλλον άσχετες με ό,τι συμβαίνει γύρω τους. Οι λαϊκίστικες εξεγέρσεις του 21ου αιώνα ίσως γίνουν ενάντια όχι σε μια οικονομική ελίτ που εκμεταλλεύεται τους ανθρώπους, αλλά σε μια ελίτ που δεν τους χρειάζεται πια (π.χ. χάρη στα ρομπότ). 

Οι τεχνολογικές επαναστάσεις της πληροφορικής και της βιοτεχνολογίας που συνεχώς κερδίζουν έδαφος, χωρίς καν οι πολίτες να το συνειδητοποιούν, σε λίγες δεκαετίες θα φέρουν αντιμέτωπη την ανθρωπότητα με τις δυσκολότερες δοκιμασίες που έχει ποτέ αντιμετωπίσει, όπως εκτιμά ο ισραηλινός ιστορικός.

Υποσχόμενη παλαιότερα ένα μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας στους πάντες, η φιλελεύθερη δημοκρατία συμφιλίωσε το προλεταριάτο με την αστική τάξη, τους πιστούς με τους άθεους, τους γηγενείς με τους μετανάστες, τους Ευρωπαίους με τους Ασιάτες. Όμως, αυτή τη φορά τα μηχανήματα με τεχνητή νοημοσύνη απειλούν για τα καλά τις θέσεις εργασίας των ανθρώπων και η συμφιλίωση κάποια στιγμή μπορεί να καταστεί ανέφικτη πια. 

Για λίγες ακόμη δεκαετίες οι άνθρωποι θα έχουν το πάνω χέρι, αλλά είναι θέμα χρόνου οι έξυπνες μηχανές να κάνουν σχεδόν τα πάντα καλύτερα από εμάς. Ήδη από τώρα, που οι άνθρωποι συνεργάζονται με τους υπολογιστές, είναι ολοένα πιο δύσκολο να βρουν δουλειά οι ανειδίκευτοι, ενώ η απασχόληση γίνεται δυνατή σε ολοένα χαμηλότερους μισθούς.

Οι μηχανές με νοημοσύνη έχουν κιόλας δύο πλεονεκτήματα έναντι των ανθρώπων: συνδεσιμότητα και δυνατότητα εύκολης αναβάθμισης των δυνατοτήτων τους. Αν π.χ. βρεθεί μια νέα ασθένεια ή ένα νέο φάρμακο, δεν είναι δυνατό να ενημερωθούν άμεσα οι άνθρωποι γιατροί όλου του κόσμου. Αλλά οι απανταχού έξυπνες μηχανές-γιατροί μπορούν να ενημερωθούν σε κλάσματα του δευτερολέπτου και, επιπλέον, να επικοινωνούν μεταξύ τους διαδικτυακά για να αξιολογούν ένα νέο ιατρικό περιστατικό. 

Μια νέα «άχρηστη» τάξη

Όσο κι αν οι άνθρωποι πασχίζουν να εκπαιδεύονται δια βίου για να μη μείνουν πίσω και όσο κι αν «εφευρίσκουν» ξανά τον εαυτό τους, δύσκολα θα ανταγωνισθούν τις έξυπνες μηχανές στο μέλλον. Έως το 2050 μια νέα «άχρηστη τάξη», ένα νέου τύπου προλεταριάτο, μπορεί να έχει αναδυθεί, αν μη τι άλλο επειδή πολλοί άνθρωποι θα έχουν εγκαταλείψει κάθε νοητική προσπάθεια να μαθαίνουν νέες δεξιότητες για να βρίσκουν δουλειά.

Το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα είναι ότι οι ίδιες τεχνολογίες που μπορούν να καταστήσουν οικονομικά περιττούς δισεκατομμύρια ανθρώπους, κάνουν πιο εύκολη την παρακολούθηση και τον έλεγχο των ανθρώπων, ανοίγοντας έτσι το δρόμο για τις ψηφιακές διδακτορίες. Με άλλα λόγια, κατά τον Χαράρι, καθώς πολλοί άνθρωποι χάνουν την οικονομική αξία τους, θα χάνουν παράλληλα και την πολιτική δύναμή τους.

Η τεχνητή νοημοσύνη είναι ένα εργαλείο και ένα όπλο αλλιώτικο και πιο ισχυρό από κάθε άλλο έως τώρα. Σχεδόν σίγουρα θα επιτρέψει στους ήδη ισχυρούς να γίνουν πολύ πιο ισχυροί. Ο πραγματικός κίνδυνος δεν είναι να εξεγερθεί η τεχνητή νοημοσύνη ενάντια στους ανθρώπους, αλλά να υπακούει πάντα τους ανθρώπους αφέντες της, κάνοντάς τους πολύ πιο δυνατούς. 

Ήδη, όπως λέει ο Χαράρι, στον κόσμο της υψηλής τεχνολογίας δεν υπάρχει -παρά τα φαινόμενα- τίποτε ιδιαίτερα δημοκρατικό. Η παρακολούθηση συμβαδίζει με την ελευθερία, η χειραγώγηση και ο καμουφλαρισμένος έλεγχος με τις νέες μορφές συμμετοχικότητας. 

Αν και ισραηλινός, ο Χαράρι επισημαίνει ότι το Ισραήλ αποτελεί χώρα ηγέτη στο πεδίο της ψηφιακής παρακολούθησης και έχει δημιουργήσει στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη το πρωτότυπο ενός καθεστώτος καθολικής παρακολούθησης. Οποτεδήποτε οι Παλαιστίνιοι κάνουν ένα τηλεφώνημα ή μια ανάρτηση στο Facebook, κάποιο ισραηλινό μικρόφωνο, κάμερα, drone ή κατασκοπευτικό λογισμικό τούς παρακολουθεί και μετά ένας αλγόριθμος αναλύει τα στοιχεία, βοηθώντας τις ισραηλινές αρχές να εντοπίζουν έγκαιρα -και να ‘εξουδετερώνουν' (βλ. σκοτώνουν)- όποιον θεωρούν μεγαλύτερη απειλή.

Ουκ ολίγες χώρες στον κόσμο, μεταξύ των οποίων αρκετές δημοκρατίες, βαδίζουν στον ίδιο δρόμο της εκτεταμένης ψηφιακής-ηλεκτρονικής παρακολούθησης των πάντων. Όπως λέει ο Χαράρι, αυτό που σήμερα βιώνουν οι Παλαιστίνιοι, μπορεί να συνιστά απλώς μια πρόγευση αυτού που τελικά θα βιώσουν δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη.

Η σύγκρουση ανάμεσα στη δημοκρατία και στη δικτατορία στην πραγματικότητα δεν είναι μια σύγκρουση ανάμεσα σε δύο διαφορετικά ηθικά συστήματα αλλά δύο διαφορετικά συστήματα επεξεργασίας δεδομένων. Η δημοκρατία κατανέμει ευρύτερα τις πληροφορίες και την επεξεργασία τους, άρα τις αποφάσεις και τις εξουσίες, ενώ η διδακτορία τις συγκεντρώνει σε λίγα χέρια. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί κάλλιστα να γείρει τη ζυγαριά προς τη δεύτερη, παρόλο που επιφανειακά θα παραμείνει η δημοκρατική πρόσοψη των ελεύθερων εκλογών ή των ελεύθερων καταναλωτικών και άλλων επιλογών (σε όσες χώρες υπάρχουν ήδη αυτές οι ελευθερίες…).

Στον 20ό αιώνα η τεχνολογία είχε λιγότερες δυνατότητες, πράγμα που ευνοούσε τη δημοκρατία. Κανείς και κανένα μηχάνημα δεν είχε την ικανότητα να επεξεργασθεί όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες γρήγορα και σωστά. Γι' αυτό, άλλωστε, η Σοβιετική Ένωση με τον κεντρικό προγραμματισμό της υστερούσε οικονομικά και έπαιρνε χειρότερες αποφάσεις σε σχέση με τη Δύση που βασιζόταν στην αποκεντρωμένη ελεύθερη οικονομία. 

Έξυπνη τεχνολογία για δικτατορίες

Όμως στον 21ο αιώνα η τεχνητή νοημοσύνη με τις πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες αρχίζει να γέρνει το εκκρεμές προς την πλευρά της δικτατορίας. Ένα κράτος μπορεί πλέον πιο εύκολα να είναι μοντέρνο, παραγωγικό και αυταρχικό, καθώς τεράστιοι όγκοι δεδομένων είναι δυνατό να υποστούν επεξεργασία κεντρικά. Όσα περισσότερα στοιχεία έχει ένας αλγόριθμος στη διάθεσή του, τόσο καλύτερα δουλεύει. Έτσι, τα συγκεντρωτικά συστήματα ίσως αποδειχθούν τελικά πιο αποδοτικά από τα αποκεντρωμένα.

Μια αυταρχική κυβέρνηση π.χ. που θα διατάξει τους πολίτες της να δώσουν δείγματα DNA και άλλα προσωπικά ιατρικά δεδομένα σε μια κεντρική βάση δεδομένων, θα έχει τεράστιο πλεονέκτημα έναντι άλλων χωρών που διαφυλάσσουν τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών τους. 

Παράλληλα, χάρη στη νέα τεχνολογία θα ενταθούν οι προσπάθειες να επηρεασθούν τα συναισθήματα και οι προτιμήσεις των ψηφοφόρων. Έτσι, η δημοκρατία θα μεταλλαχθεί σε ένα «κουκλοθέατρο», όπου κάποιες ελίτ αφανώς θα έχουν την τεχνολογική δυνατότητα να χειραγωγούν τους πολίτες-ψηφοφόρους, π.χ. χάρη σε εντεταλμένες ορδές από ρομπότ λογισμικού (bots), που θα περιφέρονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να «πουλήσουν» μια ιδεολογία, έναν πολιτικό ή μία ψευδή είδηση. Ήδη έχουμε πάρει μια πρόγευση περί αυτού.

Ασφαλώς ορισμένες νέες τεχνολογίες, όπως το blockchain (η βάση των κρυπτονομισμάτων), ευνοούν την αποκέντρωση των πληροφοριών, των διαδικασιών και των εξουσιών, αλλά είναι αβέβαιο κατά πόσο όντως θα αντισταθμίσουν τη συγκεντρωτική τάση της τεχνολογίας. Ο Χαράρι θυμίζει ότι και το Ίντερνετ αρχικά είχε εξυμνηθεί ως ελευθεριακή πανάκεια, αλλά σήμερα περισσότερο στηρίζει την συγκεντρωτική εξουσία, παρά απελευθερώνει τους ανθρώπους.

Ακόμη κι αν κάποιες κοινωνίες παραμείνουν επιφανειακά δημοκρατικές, οι ολοένα αποτελεσματικότεροι αλγόριθμοι που θα «τρυπώσουν» παντού, θα μεταφέρουν ολοένα περισσότερη εξουσία από τους μεμονωμένους ανθρώπους στις δικτυωμένες έξυπνες μηχανές, ιδίως όταν επεκταθεί το Διαδίκτυο των Πραγμάτων. 

Μάλιστα, πιθανότατα οι περισσότεροι άνθρωποι πρόθυμα θα παραδώσουν στους αλγόριθμους ολοένα μεγαλύτερη εξουσία πάνω στις ζωές τους, όταν πια έχουν πεισθεί από προσωπική εμπειρία ότι μπορούν να εμπιστευθούν την τεχνητή νοημοσύνη περισσότερο από την ανθρώπινη. Αν π.χ. τα αυτόνομα οχήματα στους δρόμους κάνουν λιγότερα ατυχήματα από τους ανθρώπους οδηγούς ή αν οι υπολογιστές κάνουν ταχύτερες και ακριβέστερες ιατρικές διαγνώσεις. 

Ήδη χρειάσθηκαν μόνο δύο δεκαετίες, θυμίζει ο Χαράρι, ώστε δισεκατομμύρια άνθρωποι να εμπιστεύονται τον αλγόριθμο αναζήτησης της Google για να βρίσκουν αξιόπιστες πληροφορίες ή για να τους καθοδηγεί τυφλά σε μια πόλη προκειμένου να φθάσουν στον προορισμό τους. 

Το κεντρικό δόγμα της δημοκρατίας και του καπιταλισμού της ελεύθερης αγοράς είναι ότι στο επίκεντρο βρίσκεται το αυτόνομο άτομο με τις ελεύθερες επιλογές του που παίρνει αποφάσεις. 

Αλλά η τεχνητή νοημοσύνη έρχεται να υποσκάψει αυτό ακριβώς το δόγμα, διεκδικώντας αυτή το δικαίωμα να παίρνει για λογαριασμό των ανθρώπων καλύτερες αποφάσεις για την υγεία τους, τη μόρφωσή τους, την ασφάλειά τους, την εργασία τους, ακόμη και για την ανεύρεση συντρόφου. Κάπως έτσι, προειδοποιεί ο Χαράρι, ίσως φθάσει μια στιγμή που οι ελεύθερες εκλογές και οι ελεύθερες αγορές θα χάσουν πια το νόημά τους… 

Τι μπορεί να γίνει; Μεταξύ άλλων, προτείνει να δοθεί προτεραιότητα στην κατανόηση του τρόπου που λειτουργεί ο ανθρώπινος νους και η συνείδηση, ώστε να καλλιεργηθεί η σοφία και η συμπόνια, ενώ παράλληλα να δοθεί σκληρή πολιτική μάχη για να τεθεί υπό κοινωνικό έλεγχο η κατοχή και κυκλοφορία των δεδομένων. 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ξύλο, σφαίρες και συλλήψεις στους γιατρούς στο Πακιστάν γιατί τολμάνε να ζητάνε προστατευτικό εξοπλισμό!

Οι γιατροί στο Πακιστάν παλεύουν με τον κορωνοϊό χωρίς προστατευτικό εξοπλισμό, γάντια, μάσκες, μιας χρήσης ρόμπες. Εξουθενωμένοι απ τις ατέλειωτες ώρες δουλειάς, τον άγριο αντίπαλο και την έλλειψη υγειονομικού υλικού, ύπνου, ξεκούρασης, φαγητού, με τις ζωές τους να κινδυνεύουν, οι γιατροί στην πόλη Γουέττα, της επαρχίας Μπαλοχιστάν, όπου μαίνεται λυσσαλέα ο κορωνοϊός, βγήκαν στους δρόμους ζητώντας λύσεις.

Η αγωνία και η απελπισία τους κορυφώθηκε με το ότι 13 γιατροί απ αυτούς που πολεμούν στο ίδιο νοσοκομείο την πανδημίας, βρέθηκαν θετικοί στον Covid 19, ενώ ένας τους και μια νοσηλεύτρια έχασαν την μάχη και πέθαναν. Και αν στον υπόλοιπό κόσμο, χειροκροτάμε τους γιατρούς και το υγειονομικό προσωπικό, τους τιμούμε και είναι οι ήρωες μας σ αυτόν άνισο αλλά τόσο γενναίο αγώνα που δίνουν, το Πακιστάν έβγαλε τις δυνάμεις της αστυνομίας του και χτύπησε τους γιατρούς, αλύπητα. Δεκάδες γιατροί, με τις στολές του χειρουργείου και τις λευκές ρόμπες, οδηγήθηκαν στο αυτόφωρο, ενώ έπεσαν και πυροβολισμοί.

Ο Αναπληρωτής Γενικός Επιθεωρητής της Αστυνομίας  αρνήθηκε ότι χρησιμοποιήθηκαν σφαίρες και υπήρξαν πυροβολισμοί , αλλά πως επρεπε να «αμυνθούν» οι αστυνομικοί των ομάδων καταστολής απ τους γιατρούς, διότι, προσπάθησαν να σπάσουν οδοφράγματα και να πλησιάσουν στο γραφείο του υπουργού υγείας. Είναι γνωστό άλλωστε παγκοσμίως πως οι γιατροί ως κλάδος είναι μες στους μύες και τους τρέμουν τα απανταχού ΜΑΤ!

Η επιδημία του κορωνοϊού κινήθηκε γρήγορα από τότε που εντοπίστηκε για πρώτη φορά στην Γκουέττα, που βρίσκεται στη νοτιοδυτική επαρχία του Μπαλοχισταν στο Πακιστάν, με θύματα μάλιστα της ασθένειας έναν γιατρό και μια νοσηλεύτρια τον περασμένο μήνα. Το Πακιστάν επιβεβαίωσε, επίσημα, 3.766 περιπτώσεις Covid-19 εντός των συνόρων του και περίπου 53 θανάτους, σύμφωνα με στοιχεία που συγκέντρωσε το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins. Την περασμένη εβδομάδα, η χώρα είδε τον αριθμό των λοιμώξεων να υπερβαίνουν τα 1.800, παρά το γεγονός ότι έχει επιβληθεί lock down σε όλη τη χώρα, για να επιβραδυνθεί η εξάπλωση της νόσου.

Παραιτήθηκε ο επικεφαλής επιστήμονας της ΕΕ «άκρως απογοητευμένος» λόγω κορονοϊού

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας (ERC), Ιταλός καθηγητής Μάουρο Φεράρι, θεωρούμενος ως εκ της θέσης του ο επικεφαλής επιστήμονας της Ευρώπης, υπέβαλε την παραίτησή του, εκτιμώντας ότι απέτυχε να πείσει τις Βρυξέλλες για την αναγκαιότητα ενός επιστημονικού προγράμματος μεγάλης κλίμακας για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Ο Φεράρι, ο οποίος είχε ξεκινήσει την τετραετή θητεία του μόλις φέτος τον Ιανουάριο, υπέβαλε την παραίτησή του στην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, χθες το βράδυ, σύμφωνα με τους Financial Times.

Σε μία δήλωση σχεδόν 1.000 λέξεων αναφέρει ότι «έχασε την πίστη του στο σύστημα», κάνει λόγο για «εσωτερική πολιτική καταιγίδα» και δηλώνει «άκρως απογοητευμένος από την ευρωπαϊκή απάντηση στη νόσο Covid-19».

Μεταξύ άλλων, προβάλλει ως αιτία της παραίτησής του, πέρα από την ανεπαρκή χρηματοδότηση των επιστημόνων, «την παντελή απουσία συντονισμού στις πολιτικές παροχής υπηρεσιών υγείας μεταξύ των κρατών-μελών».

Ο Φεράρι υπογράμμισε ότι η πρότασή του για ένα ειδικό πρόγραμμα καταπολέμησης της νόσου καταψηφίστηκε ομόφωνα από το διευθυντικό συμβούλιο του ERC.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η αστυνομία επιτέθηκε με δακρυγόνα και καταστολή στην κηδεία της αγωνίστριας Helin Bölek! (vid)

Η κηδεία της μουσικού Helin Bolek, η οποία έχασε τη ζωή της μετά από 288 ημέρες απεργίας πείνας, μετατράπηκε σε όργιο αστυνομικής βίας από πλευράς των τουρκικών αρχών.

Σύμφωνα με αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα, η αστυνομία χτύπησε την τελετή με αντλίες νερού και δακρυγόνα.

Gazete Yolculuk@gazeteyolculuk

#HelinBölek'in cenazesi için Okmeydanı Cemevi önünden Feriköy'e gitmek isteyen yurttaşlara yönelik polis saldırısı kameralara böyle yansıdıhttps://gazeteyolculuk.net/okmeydaninda-helin-bolekin-cenazesinin-kaldirilacagi-idil-kultur-merkezi-onunde-polisten-tehdit-ve-gozalti …

77

2:51 μ.μ. - 4 Απρ 2020

Πληροφορίες και απόρρητο για τις Διαφημίσεις του Twitter

60 άτομα συζητούν σχετικά με αυτό