Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αφιερώματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αφιερώματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 31 Μαΐου 2020
Παρασκευή 29 Μαΐου 2020
Πέμπτη 28 Μαΐου 2020
Τετάρτη 4 Ιουνίου 2014
Ο Μεντρεσές των Αθηνών
Ο πλάτανος του Μεντρεσέ σε χαρακτικό του 19ου αιώνα
To εσωτερικό των φυλακών , φώτο 1895
Οι Αέρηδες και έναντι ο Μεντρεσές σε γκραβούρα τον 18ο αιώνα
Η δυτική πλευρά του Μεντρεσέ, αρχές Αιόλου
Μαύρη -σαν την μοίρα του σημείου- γάτα λιάζεται στο εγκαταλελειμμένο εσωτερικό .
Ανάγλυφα αραβουργήματα στην πύλη
Η επιγραφή στην κορυφή της εισόδου σε αράβικη γραφή:"Ο πάνσοφος θεός, αποφάσισε ότι τα παιδιά αυτής εδώ της πόλης πρέπει να έχουν πλούσια μόρφωση. Γι' αυτό έβαλε στην καρδιά του Μεχμέτ Φαχρή την επιθυμία να ιδρύσει Ιεροδιδασκαλείο στο κέντρο της πόλης, ώστε σε αυτό το Ιεροδιδασκαλείο να μορφώνονται τα τέκνα του Προφήτη, λαμβάνοντας καλή ανατροφή και ζώντας μέσα σε αδελφική αγάπη, σαν να βρίσκονται στον παράδεισο".
Πέμπτη 29 Μαΐου 2014
Ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής, χωρίς να χρειάζεται να παίζει. Και τα κατάφερε!
Αμέτρητες φορές στο παρελθόν κατά τη διάρκεια μιας κουβέντας έχει ειπωθεί η χλευαστική ατάκα «αυτός ο παίκτης δεν γίνεται να βγάζει λεφτά από το ποδόσφαιρο».
Ο μικροσκοπικός μας πλανήτης όμως κατοικείται από μερικά δισεκατομμύρια ανθρώπους, οπότε ένας λάτρης των πιθανοτήτων μπορεί να σου αποδείξει ότι κάπου, κάποια στιγμή, κάποιος μπορεί να τερματίσει ακόμα και αυτή την ατάκα, τραβώντας την απ” τo καφενειακό και καθαρά θεωρητικό σύμπαν στο οποίο ζει και σέρνοντας την στην πραγματικότητα.
«Η φαντασία είναι πιο σημαντική από τη γνώση» είχε υποστηρίξει κάποτε ο Μπλάνκο ο Αινστάιν και είναι σίγουρο ότι ο Κάρλος Ενρίκε Ραπόσο συμφωνεί απόλυτα μ” αυτή τη ρήση, επιβεβαιώνοντας την με την ίδια του τη ζωή.
Γεννημένος στη Βραζιλία το 1968 ο Κάρλος Κάιζερ, όπως έγινε τελικά γνωστός, έχει να επιδείξει μια εντυπωσιακή ποδοσφαιρική καριέρα σχεδόν δυο δεκαετιών, στην οποία ξεχωρίζουν οι συνεργασίες του με αρκετές μεγάλες ομάδες της χώρας (Μποταφόγκο, Φλαμένγκο, Φλουμινένσε, Βάσκο) καθώς και κάποιες του εξωτερικού (όπως η Ιντεπεντιέντε της Αργεντινής και η Αζαξιό της Γαλλίας).
Αυτή είναι όμως μια επιφανειακή προσέγγιση της καριέρας του. Γιατί μια πιο προσεκτική ματιά αποκαλύπτει μια απίστευτη λεπτομέρεια: Στη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων ο, δηλωμένος ως επιθετικός, “Κάιζερ” μετρούσε λιγότερες από 30 συμμετοχές, ούτε ένα ολοκληρωμένο παιχνίδι και ούτε ένα γκολ!
Ο Κάρλος Κάιζερ όπως χαρακτηριστικά δήλωσε και ο ίδιος πριν δυο χρόνια όταν και αποφάσισε να αποκαλύψει δημόσια στην τηλεόραση της Βραζιλίας την απίστευτη πορεία της καριέρας του, «ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής, χωρίς να χρειάζεται να παίζει». Και τα κατάφερε!
Όλα ξεκίνησαν κάπου στην δεκαετία του 80′ όταν ο, μετέπειτα αποκαλούμενος και “Φόρεστ Γκαμπ του Βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου’, συνειδητοποίησε ότι δεν ήταν αρκετά καλός για να παίξει επαγγελματικό ποδόσφαιρο, συνειδητοποίηση όμως που ερχόταν αντιμέτωπη με την αγάπη που είχε στον τρόπο ζωής των ποδοσφαιριστών. Ο Κάιζερ λάτρευε τα ξενύχτια, τη φήμη και τις γυναίκες και ο μόνος τρόπος για να τα έχει ήταν να παραμείνει στο χώρο του ποδοσφαίρου.
Το πρώτο στάδιο της προσπάθειας του ήταν οι δημόσιες σχέσεις. Χρησιμοποιώντας το χάρισμα που είχε στον τομέα της επικοινωνίας, χώθηκε στις παρέες γνωστών παικτών της εποχής (ανάμεσα τους και οι Ρομάριο και Εντμούντο), γνώρισε μάνατζερ και ανθρώπους με κύρος στο χώρο και κατάφερε να τους πείσει να τον συμπεριλαμβάνουν σε συμφωνίες μεταγραφών άλλων παικτών. Έτσι, ο «φέρελπις επιθετικός» αποκτούσε για αρχή ένα 3μηνο δοκιμαστικό συμβόλαιο στην ομάδα και από εκεί και μετά ξεκινούσε το σόου του, μια σειρά επιτευγμάτων που δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να συγκινήσουν κάποιον σεναριογράφο του Χόλιγουντ που θα δει στη συγκεκριμένη ιστορία μια ποδοσφαιρική εκδοχή του “Catch me if you can“.
Έχοντας υπογράψει στη νέα του ομάδα ο Κάιζερ δήλωνε ανέτοιμος και ζητούσε μερικές εβδομάδες για να βελτιώσει τη φυσική του κατάσταση, περνώντας έτσι ένα διάστημα κάνοντας απλά γυμναστική τη μέρα και τη ζωή που πάντα ονειρευόταν τη νύχτα, κυκλοφορώντας στα κλαμπ με την αύρα του ποδοσφαιριστή και κάνοντας παρέα με γνωστούς παίκτες της εποχής. Όταν αυτή η περίοδος προσαρμογής τελείωνε, σε μια από τις πρώτες προσπάθειες του σε κάποιο διπλό προπόνησης υποκρινόταν κάποιο σοβαρό τραυματισμό και, εκμεταλλευόμενος την έλλειψη ιατρικών μηχανημάτων στις ομάδες εκείνη την εποχή, κέρδιζε ακόμα ένα ή δυο μήνες ξαπλωμένος στο κρεβάτι του φυσιοθεραπευτή.
Το σχέδιο όμως περιλάμβανε και εξτρά πινελιές απάτης. Την περίοδο που βρισκόταν στην Μποταφόγκο, στις αρχές της δεκαετίας του 90′, στην προσπάθεια του να φτιάξει κι άλλο την εικόνα του, κυκλοφορούσε συχνά-πυκνά μ” ένα κινητό τηλέφωνο στο χέρι προσποιούμενος ότι μιλάει Αγγλικά με κάποιον Ευρωπαϊκό σύλλογο που ενδιαφέρεται γι” αυτόν. Το ότι τα κινητά τηλέφωνα ήταν εξαιρετικά σπάνια εκείνη την εποχή και το ότι ελάχιστοι Βραζιλιάνοι γνώριζαν Αγγλικά υποστήριζαν το εγχείρημα του κι έτσι ο «μόνιμα άτυχος στον τομέα των τραυματισμών» Κάιζερ πουλούσε μούρη, συνεχίζοντας τη ζωή που λάτρευε. Για κακή του τύχη, ένας εκ των γιατρών της ομάδας που γνώριζε κάποια Αγγλικά αντιλήφθηκε αρχικά ότι οι προτάσεις που σύνθετε ο Κάιζερ δεν είχαν καμία λογική συνοχή και στη συνέχεια ανακάλυψε ότι το κινητό τηλέφωνο του ήταν ψεύτικο, απ” αυτά που έχουν τα μικρά παιδιά για να παίζουν!
Σε κάποια άλλη στιγμή της καριέρας του και ενώ, κλασσικά, βελτίωνε τη φυσική του κατάσταση όντας μέλος της Βραζιλιάνικης Μπανγκου, ο προπονητής του αποφάσισε να τον συμπεριλάβει τυπικά σε μια αποστολή.
Τα πράγματα πήραν όμως μια αναπάντεχη τροπή όταν η ομάδα ευρισκόμενη πίσω στο σκορ χρειαζόταν μια εξτρά βοήθεια στην επίθεση.
Ο Κάιζερ αναγκάστηκε να σηκωθεί για προθέρμανση γεμάτος άγχος για το τι μπορεί να ακολουθούσε.
Η φαντασία του δεν τον πρόδωσε όμως ούτε σ’εκείνο το ζόρικο σημείο. Βλέποντας τους οπαδούς της ομάδας να βρίζουν τους παίκτες για την τραγική τους απόδοση, ξεκίνησε καυγά με κάποιους εξ αυτών, καταλήγοντας πάνω στα κάγκελα να λογομαχεί με τον κόσμο, υπερασπιζόμενος, φαινομενικά, τους συμπαίκτες του.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το επεισόδιο κατέληξε να έχει ιδανικό τέλος, αφού και αποβλήθηκε από το ματς ως υποκινητής επεισοδίων και ο πρόεδρος του πρόσφερε εξάμηνη επέκταση συμβολαίου μόλις έμαθε πως το όλο σκηνικό έγινε γιατί ο παίκτης του υπερασπιζόταν την τιμή της ομάδας και του ίδιου.
Μετά από αρκετά χρόνια εξαπάτησης, ο Κάιζερ αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο για να γίνει προσωπικός γυμναστής, απασχολούμενος ουσιαστικά με το μόνο σκέλος του ποδοσφαίρου στο οποίο ήταν πολύ καλός.
Κάποια σημεία της ιστορίας του, όπως είναι λογικό, αμφισβητούνται έντονα (όπως η παρουσία του στο δυναμικό της Ιντεπεντιέντε, τη χρονιά που αυτή κέρδισε το Λιμπερταδόρες το 1984) ενώ κάποια άλλα έχουν επιβεβαιωθεί με δηλώσεις από πρώην συμπαίκτες και συνεργάτες του.
Όπως εξομολογήθηκε ο ίδιος, δεν κατάφερε ποτέ να γίνει πλούσιος από το ποδόσφαιρο.
Το σίγουρο είναι ότι θα μείνει στην ιστορία ως ο επιθετικός που στα τόσα χρόνια καριέρας, με τόσες διαφορετικές μεγάλες ομάδες, δεν έπαιξε ούτε ένα ολόκληρο παιχνίδι και δεν πέτυχε ούτε ένα γκολ.
πηγή:sombrero.gr
Ο μικροσκοπικός μας πλανήτης όμως κατοικείται από μερικά δισεκατομμύρια ανθρώπους, οπότε ένας λάτρης των πιθανοτήτων μπορεί να σου αποδείξει ότι κάπου, κάποια στιγμή, κάποιος μπορεί να τερματίσει ακόμα και αυτή την ατάκα, τραβώντας την απ” τo καφενειακό και καθαρά θεωρητικό σύμπαν στο οποίο ζει και σέρνοντας την στην πραγματικότητα.
«Η φαντασία είναι πιο σημαντική από τη γνώση» είχε υποστηρίξει κάποτε ο Μπλάνκο ο Αινστάιν και είναι σίγουρο ότι ο Κάρλος Ενρίκε Ραπόσο συμφωνεί απόλυτα μ” αυτή τη ρήση, επιβεβαιώνοντας την με την ίδια του τη ζωή.
Γεννημένος στη Βραζιλία το 1968 ο Κάρλος Κάιζερ, όπως έγινε τελικά γνωστός, έχει να επιδείξει μια εντυπωσιακή ποδοσφαιρική καριέρα σχεδόν δυο δεκαετιών, στην οποία ξεχωρίζουν οι συνεργασίες του με αρκετές μεγάλες ομάδες της χώρας (Μποταφόγκο, Φλαμένγκο, Φλουμινένσε, Βάσκο) καθώς και κάποιες του εξωτερικού (όπως η Ιντεπεντιέντε της Αργεντινής και η Αζαξιό της Γαλλίας). Αυτή είναι όμως μια επιφανειακή προσέγγιση της καριέρας του. Γιατί μια πιο προσεκτική ματιά αποκαλύπτει μια απίστευτη λεπτομέρεια: Στη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων ο, δηλωμένος ως επιθετικός, “Κάιζερ” μετρούσε λιγότερες από 30 συμμετοχές, ούτε ένα ολοκληρωμένο παιχνίδι και ούτε ένα γκολ!
Ο Κάρλος Κάιζερ όπως χαρακτηριστικά δήλωσε και ο ίδιος πριν δυο χρόνια όταν και αποφάσισε να αποκαλύψει δημόσια στην τηλεόραση της Βραζιλίας την απίστευτη πορεία της καριέρας του, «ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής, χωρίς να χρειάζεται να παίζει». Και τα κατάφερε!
Όλα ξεκίνησαν κάπου στην δεκαετία του 80′ όταν ο, μετέπειτα αποκαλούμενος και “Φόρεστ Γκαμπ του Βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου’, συνειδητοποίησε ότι δεν ήταν αρκετά καλός για να παίξει επαγγελματικό ποδόσφαιρο, συνειδητοποίηση όμως που ερχόταν αντιμέτωπη με την αγάπη που είχε στον τρόπο ζωής των ποδοσφαιριστών. Ο Κάιζερ λάτρευε τα ξενύχτια, τη φήμη και τις γυναίκες και ο μόνος τρόπος για να τα έχει ήταν να παραμείνει στο χώρο του ποδοσφαίρου.
Το πρώτο στάδιο της προσπάθειας του ήταν οι δημόσιες σχέσεις. Χρησιμοποιώντας το χάρισμα που είχε στον τομέα της επικοινωνίας, χώθηκε στις παρέες γνωστών παικτών της εποχής (ανάμεσα τους και οι Ρομάριο και Εντμούντο), γνώρισε μάνατζερ και ανθρώπους με κύρος στο χώρο και κατάφερε να τους πείσει να τον συμπεριλαμβάνουν σε συμφωνίες μεταγραφών άλλων παικτών. Έτσι, ο «φέρελπις επιθετικός» αποκτούσε για αρχή ένα 3μηνο δοκιμαστικό συμβόλαιο στην ομάδα και από εκεί και μετά ξεκινούσε το σόου του, μια σειρά επιτευγμάτων που δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να συγκινήσουν κάποιον σεναριογράφο του Χόλιγουντ που θα δει στη συγκεκριμένη ιστορία μια ποδοσφαιρική εκδοχή του “Catch me if you can“.
Έχοντας υπογράψει στη νέα του ομάδα ο Κάιζερ δήλωνε ανέτοιμος και ζητούσε μερικές εβδομάδες για να βελτιώσει τη φυσική του κατάσταση, περνώντας έτσι ένα διάστημα κάνοντας απλά γυμναστική τη μέρα και τη ζωή που πάντα ονειρευόταν τη νύχτα, κυκλοφορώντας στα κλαμπ με την αύρα του ποδοσφαιριστή και κάνοντας παρέα με γνωστούς παίκτες της εποχής. Όταν αυτή η περίοδος προσαρμογής τελείωνε, σε μια από τις πρώτες προσπάθειες του σε κάποιο διπλό προπόνησης υποκρινόταν κάποιο σοβαρό τραυματισμό και, εκμεταλλευόμενος την έλλειψη ιατρικών μηχανημάτων στις ομάδες εκείνη την εποχή, κέρδιζε ακόμα ένα ή δυο μήνες ξαπλωμένος στο κρεβάτι του φυσιοθεραπευτή.
Το σχέδιο όμως περιλάμβανε και εξτρά πινελιές απάτης. Την περίοδο που βρισκόταν στην Μποταφόγκο, στις αρχές της δεκαετίας του 90′, στην προσπάθεια του να φτιάξει κι άλλο την εικόνα του, κυκλοφορούσε συχνά-πυκνά μ” ένα κινητό τηλέφωνο στο χέρι προσποιούμενος ότι μιλάει Αγγλικά με κάποιον Ευρωπαϊκό σύλλογο που ενδιαφέρεται γι” αυτόν. Το ότι τα κινητά τηλέφωνα ήταν εξαιρετικά σπάνια εκείνη την εποχή και το ότι ελάχιστοι Βραζιλιάνοι γνώριζαν Αγγλικά υποστήριζαν το εγχείρημα του κι έτσι ο «μόνιμα άτυχος στον τομέα των τραυματισμών» Κάιζερ πουλούσε μούρη, συνεχίζοντας τη ζωή που λάτρευε. Για κακή του τύχη, ένας εκ των γιατρών της ομάδας που γνώριζε κάποια Αγγλικά αντιλήφθηκε αρχικά ότι οι προτάσεις που σύνθετε ο Κάιζερ δεν είχαν καμία λογική συνοχή και στη συνέχεια ανακάλυψε ότι το κινητό τηλέφωνο του ήταν ψεύτικο, απ” αυτά που έχουν τα μικρά παιδιά για να παίζουν!
Σε κάποια άλλη στιγμή της καριέρας του και ενώ, κλασσικά, βελτίωνε τη φυσική του κατάσταση όντας μέλος της Βραζιλιάνικης Μπανγκου, ο προπονητής του αποφάσισε να τον συμπεριλάβει τυπικά σε μια αποστολή. Τα πράγματα πήραν όμως μια αναπάντεχη τροπή όταν η ομάδα ευρισκόμενη πίσω στο σκορ χρειαζόταν μια εξτρά βοήθεια στην επίθεση.
Ο Κάιζερ αναγκάστηκε να σηκωθεί για προθέρμανση γεμάτος άγχος για το τι μπορεί να ακολουθούσε.
Η φαντασία του δεν τον πρόδωσε όμως ούτε σ’εκείνο το ζόρικο σημείο. Βλέποντας τους οπαδούς της ομάδας να βρίζουν τους παίκτες για την τραγική τους απόδοση, ξεκίνησε καυγά με κάποιους εξ αυτών, καταλήγοντας πάνω στα κάγκελα να λογομαχεί με τον κόσμο, υπερασπιζόμενος, φαινομενικά, τους συμπαίκτες του.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το επεισόδιο κατέληξε να έχει ιδανικό τέλος, αφού και αποβλήθηκε από το ματς ως υποκινητής επεισοδίων και ο πρόεδρος του πρόσφερε εξάμηνη επέκταση συμβολαίου μόλις έμαθε πως το όλο σκηνικό έγινε γιατί ο παίκτης του υπερασπιζόταν την τιμή της ομάδας και του ίδιου.
Μετά από αρκετά χρόνια εξαπάτησης, ο Κάιζερ αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο για να γίνει προσωπικός γυμναστής, απασχολούμενος ουσιαστικά με το μόνο σκέλος του ποδοσφαίρου στο οποίο ήταν πολύ καλός.
Κάποια σημεία της ιστορίας του, όπως είναι λογικό, αμφισβητούνται έντονα (όπως η παρουσία του στο δυναμικό της Ιντεπεντιέντε, τη χρονιά που αυτή κέρδισε το Λιμπερταδόρες το 1984) ενώ κάποια άλλα έχουν επιβεβαιωθεί με δηλώσεις από πρώην συμπαίκτες και συνεργάτες του.
Όπως εξομολογήθηκε ο ίδιος, δεν κατάφερε ποτέ να γίνει πλούσιος από το ποδόσφαιρο.
Το σίγουρο είναι ότι θα μείνει στην ιστορία ως ο επιθετικός που στα τόσα χρόνια καριέρας, με τόσες διαφορετικές μεγάλες ομάδες, δεν έπαιξε ούτε ένα ολόκληρο παιχνίδι και δεν πέτυχε ούτε ένα γκολ.
πηγή:sombrero.gr
Δευτέρα 21 Απριλίου 2014
Κι εσύ δεν μπορούσες τότε να μιλήσεις…
Κι εσύ δεν μπορούσες τότε να μιλήσεις…
Κι εξαφανίζονταν άνθρωποι… και πέθαιναν άνθρωποι.
Χιλιάδες άνθρωποι στα εθνικά αναμορφωτήρια, χιλιάδες βασανισμοί.
Χιλιάδες ορθωμένες ψυχές που αντέδρασαν.
Χιλιάδες Έλληνες που έκαναν τη ζωή τους σημαία Ελευθερίας ασυμβίβαστοι με την «τιμιότητα» του φιλήσυχου που πάει πάντα με αυτόν που του υπόσχεται ένα πιάτο φαί.
Ναι, ήταν οι φιλήσυχοι που δεν αντέδρασαν τότε, οι «τίμιοι», αυτοί που δεν πίστευαν σε «κάτι».
Είναι κι οι άλλοι, οι χθεσινοί χειροκροτητές.
Είναι οι παντοτινοί αδιάφοροι.
Είναι οι άνθρωποι των περιστάσεων: «Τούρκοι» με τον Τούρκο, «Φράγκοι» με τον Φράγκο, «Γερμανοί» με τον Γερμανό.
Είναι αυτοί που νοσταλγούν το «τότε», το κάθε «τότε» που εξασφαλίζει την ησυχία τους.
Κι ας μην μπορείς εσύ να μιλήσεις.
Κι ας εξαφανίζονται άνθρωποι.
Κι ας πεθαίνουν.
Φτάνει αυτοί να έχουν «ένα πιάτο φαί».
Κυριακή 6 Απριλίου 2014
Όταν η «στρογγυλή θεά» σταματούσε μέχρι και τον πόλεμο!
Για τους περισσότερους είναι διασκέδαση. Για τους παθιασμένους είναι… θρησκεία. Για τους ανεγκέφαλους είναι ξέσπασμα. Για τους ηττημένους είναι ένα παιχνίδι που παίζουν 22 παίκτες και στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί. Και για τους άσχετους είναι ένα παιχνίδι με το μυστήριο του… οφσάιντ! Αλλά το σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει δει έστω και μια φορά στη ζωή του ποδόσφαιρο.
Για αυτό είναι και το πιο δημοφιλές παιχνίδι του πλανήτη. Και όχι άδικα. Δεν υπάρχει Έλληνας, ακόμα και ο πιο άσχετος, που να μην πανηγύρισε σαν μικρό παιδί τη κατάκτηση του Euro από την Εθνική μας το 2004. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει ακούσει για το… χέρι του Θεού του Maradona και να μην γνωρίζει τον Pele. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει εντυπωσιαστεί με κάποιο γκολ.
Ναι, το ποδόσφαιρο είναι μια διασκέδαση. Αλλά μερικές φορές, ορισμένοι αγώνες, το μετατρέπουν σε κάτι παραπάνω. Το κάνουν μέρος της Ιστορίας του ανθρώπου. Και αυτό θα δούμε εδώ: τους 5 αγώνες που άλλαξαν την ιστορία.
Αγγλία VS Γερμανία (25 Δεκεμβρίου 1914)
Α' Παγκόσμιος Πόλεμος. Από τον Αύγουστο Άγγλοι και Γερμανοί μάχονται στο μέτωπο, βλέπουν φίλους τους να πεθαίνουν και κάνουν τα πάντα για να εξοντώσουν τον εχθρό και να φτάσουν στη νίκη. Παραμονή Χριστουγέννων στο μέτωπο της Υπρ στο Βέλγιο, Γερμανοί στρατιώτες αρχίζουν να τραγουδούν γιορτινά κομμάτια. Το παράδειγμά τους ακολουθούν και οι Άγγλοι στρατιώτες. Ανταλλάζουν ευχές και δώρα. Και ανήμερα των Χριστουγέννων, οι δύο πλευρές, οι δύο εχθροί βρίσκονται σε ένα αυτοσχέδιο ποδοσφαιρικό γήπεδο σε έναν αγώνα που θα γράψει Ιστορία και θα σταματήσει τον πόλεμο για 48 ώρες. Ένα πραγματικό Χριστουγεννιάτικο θαύμα, έστω και λίγο.
Και εμείς, 99 χρόνια μετά, ακόμα δεν έχουμε καταλάβει ότι ο αθλητισμός ενώνει. Τι κρίμα…
Δυτική Γερμανία VS Ουγγαρία (1954)
Είναι μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η Γερμανία είναι χωρισμένη στα δύο και προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της από την τρέλα του Hitler. Η Δυτική Γερμανία πηγαίνει στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ελβετίας και κόντρα σε όλα τα προγνωστικά καταφέρνει να φτάσει στον τελικό. Εκεί έχει να αντιμετωπίσει την πανίσχυρη Ουγγαρία, μια ομάδα που δεν είχε ηττηθεί για 32 ματς, ενώ στους ομίλους είχε διαλύσει τη Δυτική Γερμανία με 8-3.
Όλα δείχνουν ότι θα κάνει περίπατο και στον τελικό. Μάλιστα οι Ούγγροι προηγούνται με 2-0. Ωστόσο τα «πάντσερ» παιρνούν στην αντεπίθεση και φτάνουν στην απόλυτη ανατροπή: 3-2 και το Κύπελλο πάει στη Γερμανία. Το «Θαύμα της Βέρνης» μόλις είχε πραγματοποιηθεί.
Rangers VS Bucks (1966)
Ήταν μια από τις χειρότερες φυλακές, όπου πέρασαν χιλιάδες άνθρωποι που πήγαν κόντρα στο καθεστώς του απαρχάιντ - ανάμεσά τους και ο Nelson Mandela. Και όμως στο νησί Ρόμπεν, οι κρατούμενοι μετά από δύο χρόνια πιέσεων κατάφεραν να δημιουργήσουν τη Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Μακάνα μέσα στις φυλακές. Έφτιαξαν γήπεδο, ομάδες, όρισαν διαιτητές και οργάνωσαν πρωτάθλημα. Και το 1966 πραγματοποιήθηκε ο πρώτος αγώνας ανάμεσα στους Rangers και Bucks.
Σκορ δεν κρατήθηκε, αλλά αυτό ήταν το τελευταίο που ενδιέφερε τους κρατούμενους - είχαν βρει έναν τρόπο να μείνουν ζωντανοί μέσα στη φρίκη της φυλακής. Είχαν βρει κάτι που τους έδινε ζωή.
Σάντος VS Λάγκος (1967)
Η Νιγηρία βρίσκεται σε εμφύλιο πόλεμο με χιλιάδες νεκρούς. Και όμως το 1967 η Σάντος του Pele αποφασίζει να δώσει εκεί έναν αγώνα επίδειξης. Και είναι τόσο μεγάλη η επιθυμία όλων ώστε να δουν τον μάγο της μπάλας να παίζει ποδόσφαιρο, που οι δύο πλευρές αποφασίζουν 48ωρη ανακωχή, ώστε να μην ακυρωθεί το ματς! Ο επιθετικός της Σάντος Lima είπε για αυτή την εμπειρία του «Ήταν απίστευτο. Άφησαν τα όπλα για να δουν τον αγώνα. Θυμάμαι κόσμο να έρχεται στο γήπεδο και να φέρνει ο καθένας τη δική του καρέκλα».
Τουρκία VS Αρμενία (2009)
Η έχθρα ανάμεσα στις δύο πλευρές κρατάει από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και τη γενοκτονία των Αρμενίων. Όμως το 2009, Τουρκία και Αρμενία βρέθηκαν αντιμέτωπες στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Και εκεί για πρώτη φορά ένας Αρμένιος ηγέτης βρέθηκε σε Τουρκικό έδαφος, έκατσε δίπλα στους Τούρκους πολιτικούς και παρακολούθησαν την αναμέτρηση. Μια ακόμα νίκη του ποδοσφαίρου μόλις είχε πραγματοποιηθεί.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)